Istnieje wiele różnych dokumentów, które wymagają notarialnego poświadczenia. Do najczęstszych z nich należą przeniesienie własności samochodu lub nieruchomości, pełnomocnictwa, zaawansowane dyrektywy i inne dokumenty związane z opieką zdrowotną, testamenty i fundusze powiernicze oraz pozwolenia na broń. Prawo notarialne generalnie wymaga, aby osoba podpisująca dokument była obecna w celu pozytywnej identyfikacji i aby dobrowolnie podpisała dokument. Podpis i odcisk kciuka są następnie rejestrowane w dzienniku czynności notarialnych notariusza, co jest powszechnie uznawaną najlepszą praktyką – jeśli nie wymogiem prawnym.

Notariusze oferują również usługę zwaną „poświadczaniem kopii”, w ramach której dodają swoją pieczęć i pewne pisemne sformułowania do kopii oryginalnego dokumentu. To, czy ten rodzaj czynności notarialnej jest dozwolony przez prawo stanowe, różni się w zależności od stanu. W większości przypadków notariusze nie są uprawnieni do poświadczania kopii dokumentów lub innych przedmiotów, które nie są obrazami, takich jak wykresy, mapy lub inne przedmioty.

Poświadczenie notarialne, które rejestruje kluczowe elementy aktu notarialnego, stanowi kulminację ceremonii notarialnej. Umieszczenie przez notariusza swojej pieczęci urzędowej na poświadczeniu notarialnym nadaje mu autorytet i ważność, która nadaje dokumentowi wagę prawną w sądzie.

Poświadczenie notarialne musi zawierać określone sformułowania zgodne z przepisami prawa obowiązującymi w danej jurysdykcji i spełniać dziewięć wymaganych elementów poświadczenia. Notariuszom, którzy korzystają z platform elektronicznych do celów notarialnych, zaleca się skonsultowanie się z dostawcami platform w celu ustalenia, czy spełniają one wymogi Nowego Jorku.